|
دیشب داشتم به این موضوع فکر می کردم که آیا تو این زمونه میشه سالک شد یا نه؟ میشه فقط خودت بشی یانه؟ میشه نقابها رو برداشت یا نه؟ میشه فریاد کشید یا نه؟ میشه هم با آدما باشی و هم با خودت باشی؟ هر چند جوابش رو می دونستم. هر چند هزار و یک دلیل می تونستم برای خودم بیارم که میشه. چون علی تونست. میشه چون انسان توانایی های زیادی داره. میشه چون خدا به همین دلیل ما رو اورد اینجا. میشه چون ..چون .. چون...
ولی راضی نمی شدم . عقلم اینها رو می گفت و دلم چیزی دیگه. یک جنگی درونم به وجود اومده بود. مثل جنگ هفتاد و دو ملت.. ولی اینجا هفتاد و دو ملت نبود. من بودم با خودم.. یک من با یک من دیگه.. جنگ بود و مناظره.. و من داشتم فقط نگاه می کردم.. اون دوتا من داشتند می جنگیدند و این من داشت نگاه می کرد و لذت می برد.جنگ بود.
دنیای عجیبی شده. البته عجیب که بوده. ولی الان داره یه اتفاقایی می افته . تمام کائنات دارن فریاد می زنن. مثل این که می خواد یک اتفاقی بیفته. این طرف جنگه. اون طرف غلغله است. این طرف حسینیه دراویش خراب میشه.. اون طرف مرقد دو تا از امامهای معصوم... این طرف قتل و خونریزی هست.. اون طرف جنایت و برادر کشی.. یکی داره به پیامبر بد و بیراه میگه.. یکی داره اسلام رو مسخره می کنه.. یکی به فکر نون شب بچه هاشه... یکی داره شعر میگه... یکی داره چت می کنه...یکی خیلی پرته... یکی داره از چشم و لب و زلف یارش میگه.. یکی به فکر پوله.. یکی به فکر جنگه... یکی از جنگ جهانی می ترسه.. یکی از صبح تا شب داره فلسفه بافی میکنه... یکی خوابه بکی بیدار.. یکی مسته یکی هوشیار... دنیا قاطی پاطی شده... آدما سردرگمن... مثل اینکه همه منتظر یه اتفاق جدیدن.. مثل این که همه منتظر یه چیزین.. دغدغه آدما خیلی جالبن.. دنیای آدما خیلی بزرگه... اگه دنیای تمام آدما رو بریزی رو هم چی میشه؟ معرکه است.. معرکه!
تمام عالم به جنب و جوش اومده.. از سنگ ها گرفته تا آسمانها... از آدما گرفته تا حیوونا...همه مشغولن.. همه عجله دارن.. همه دارن میرن.. همه سرعتاشونو زیاد کردن.. با عجله دارن مثل یک اتوبان دارن از هم سبقت می گیرن و رد میشن.. نمی دونن کجا.. فقط میدونن که نباید وایسن.. میدونن که اگه لحظه ای درنگ کنن از بقیه جا می مونن... فقط باید برن... همه سردرگمن...
دنیای عجیبیه!!!
راستی داشتم چی مگفتم..آها.. دیشب داشتم فکر می کردم که میشه تو این زمونه سالک بود یا نه؟ |
